Γυναικοκτονία: Νέο Αδίκημα ή Ανθρωποκτονία;
Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, γυναικοκτονία είναι η δολοφονία γυναικών, νεαρών κοριτσιών, θηλυκών εμβρύων και βρεφών για λόγους που σχετίζονται με το φύλο τους. Στην Ευρώπη, η χρήση τη έννοιας για πολλά όμως χρόνια περιοριζόταν στη φεμινιστική ακαδημαϊκή έρευνα, τα τελευταία όμως χρόνια η συζήτηση αρχίζει να διευρύνεται όλο και περισσότερο στον δημόσιο λόγο και προτάσεις νομοθετικής αντιμετώπισης του φαινομένου διατυπώνονται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία, το Βέλγιο και η Γαλλία. Το 2014 τίθεται σε ισχύ, η γνωστή ως Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, δηλαδή η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και η Επιτροπή των Δικαιωμάτων των Γυναικών και της Ισότητας των Φύλων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προβαίνει σε δύο ενέργειες: α) Καλεί τα κράτη – μέλη να αναγνωρίσουν νόμιμα τη γυναικοκτονία και β) καλεί τα κράτη – μέλη να μεριμνήσουν για την εξάλειψη του φαινομένου λαμβάνοντας μέτρα προς προστασία του δικαιώματος των γυναικών να ζουν χωρίς βία στον δημόσιο και ιδιωτικό τους βίο.
Στη χώρα μας, ο όρος “γυναικοκτονία” συναντάται ως όρος εγκληματολογικός και κοινωνιολογικός. Το τελευταίο διάστημα εμφανίζεται έντονος διάλογος για την εισαγωγή του όρου αυτού και στο ποινικό δίκαιο και τούτο λόγω του αριθμού των ανθρωποκτονιών με θύματα γυναίκες, της έξαρσης του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας, που πολλές φορές προηγείται της ανθρωποκτονίας και της κακοποίησης γυναικών είτε σωματικής είτε ψυχολογικής.
Η αφαίρεση της ζωής μιας γυναίκας δεν συνιστά ένα νέο είδος αδικήματος, συνιστά το έγκλημα της ανθρωποκτονίας, το οποίο σύμφωνα με το άρθρο 299 παρ. 1 του Ποινικού Κώδικα τιμωρείται με την ανώτατη ποινή της ισόβιας κάθειρξης ή την πρόσκαιρη κάθειρξη τουλάχιστον 10 ετών. Η αφαίρεση της ζωής μιας γυναίκας όμως επειδή είναι γυναίκα, δηλαδή λόγω των χαρακτηριστικών που σχετίζονται με το φύλο και τον ρόλο της, από έμφυλα κίνητρα, σε μια κοινωνία που αποκρύπτει την βία πίσω από κλειστές πόρτες των σπιτιών, πρέπει να μας προβληματίσει.
Καθίσταται επιτακτική η ανάγκη λήψης ουσιαστικών και αποτελεσματικών νομοθετικών μέτρων για την πρόληψη της έμφυλης βίας και την ενίσχυση της προστασίας των γυναικών, ιδίως έναντι φαινομένων βίας που μπορούν να οδηγήσουν ακόμα και στην αφαίρεση της ζωής τους.